युगसम्बाद साप्ताहिक
Yugasambad Saptahik
Thursday, 09.20.2018, 05:48pm (GMT+5.5) Home Contact
 
 
::| Keyword:       [Advance Search]  
 
All News  
मुख्य समाचार
सम्पादकीय
दृष्‍टिकोण
आर्थिक
अन्तरर्वाता
विचार विवेचना
साहित्य भाषा
अन्तराष्ट्रिय
खेलकुद
कृति समीक्षा
अन्य समाचार
आजको समाचार
तस्वीरको बोली
दस्तावेज
विशेष रिपोर्ट
 
 
विचार विवेचना
 
मुरी गएको नदेख्ने, मानाको खोजी !
Tuesday, 04.24.2018, 01:16pm (GMT+5.5)

- महेश्वर शर्मा
प्रधानमन्त्री हुनासाथ ओलीजीलाई मोदीजीले ताकेतका ताकेत गरे खातिरदारी र मेजमानीका लागि । कतै पहिले उत्तरतिर लागेर क्रमभंग नहोस् भन्ने मोदीजीको चिन्ता हटाउन ओलजी पनि जम्बो टोली लिएर तीनदिने भ्रमणमा (२०७४ चैत्र २३–२५) दक्षिणतर्फ नै हानिनुभयो । भारत भ्रमणबाट फर्केपछि ओलीले– “म निर्वाचनबाट प्राप्त अभिमत बोकेर भारत गएको थिएँ । भारतले त्यो अभिमतलाई स्वीकार ग¥यो” भनेर खुशी प्रकट गर्नुभयो आउँदा आउँदै विमानस्थलमै ।
के नेपाली जनताको अभिमत भारतले स्वीकार नगरे अस्वीकृत हुने हो ? यहाँ चुनाव जित्नासाथ त्यही स्वीकृति प्राप्त गर्न उहाँ भारत जानुभएको हो ? नत्र भारतले स्वीकार गरेको भनेर मख्ख पर्नुको अर्थ के हो ? भारतबाट फर्केपछि ओलीका भनाई सुन्नेहरुले हैन, त्यस्ता अडिला भनेका ओली किन यसरी ओइलाए ? भनिरहेका छन् , ‘ढाँटको निम्तो खाई पत्याउँदो’ भन्छन् । भारतले वर्षौंदेखि गर्छौंगर्छौं भनेर अलमल्याएका योजना कामै गरेर नदेखाउञ्जेल पत्याउने स्थिति रहेको छैन ।
नेपाल आज चरम व्यापार घाटामा छ । झण्डै ६० प्रतिशत व्यापार भारतसितै छ । आज नेपाल ६ खर्बको घाटामा छ भनिएको छ । चाल् (२०७४–०७५)को आर्थिक वर्षको सात महिनामै नेपालले भारतसंग ४ खर्ब ४ अर्बको व्यापार घाटा व्यहोर्नु परेको छ भने त्यसतर्फ कुनै सम्झौता भएको पनि संयुक्त वक्तव्यमा देखिएन । घाटाको त्यो वृद्धिदर अरु बढ्ने संकेत समेत देखिएका छन् । हाम्रा प्रधानमन्त्री भने ‘मामा की घोडी मेरी हीही’ गर्दै रेल र पानी जहाजका सपना बोकेर ‘मनका लड्डु घीउसित खाने’ जस्तो गरेर त्यत्तिकैलाई ठूलो उपलब्धि मानेर फर्किनुलाई जनताले ‘मुरी गएको नदेख्ने, मानाको खोजी  गर्ने’ भनिरहेका छन् ।
प्रधानमन्त्रीजीको यो भारत भ्रमणबाट न पञ्चेश्वले, न डुबान समस्याले, न बारम्बारको सामान आयात–निर्यातका अबरोधले र न त कालापानी–सुस्ता अतिक्रमणले नै खोजी पाए । यी सबै विषयमा कुरा भए भन्नुहुन्छ उहाँ । कस्तो अचम्म ! कुरैले मात्र हुने भए कुरा त सधैं भैरहेकै छन् नि । जनताले त प्रधानमन्त्रीको भ्रमणबाट सार्थक उपलब्धि खोजेका हुन्, सफल परिणामको अपेक्षा गरेका हुन् । तर, तपाई त प्रधानमन्त्री ज्यू ! मेजमानीमा भुलेर अनि पन्तनगरको जन्तर भिरेर रित्तै फर्के जस्तो भयो । तपाईंलाई पिएचडी भिराएर मूल समस्या ओझेलमा पारेर पठाइदिए मोदीजीले । हो कि होइन ? तपाईं आफैं विचार गर्नोस् । पिएचडी पाउनुभएकोमा भने बधाई छ !
जनताका चाहना प्रजातन्त्रमा पूरा हुन्छन् भन्ने मान्यता छ । यहाँ त गणतन्त्र नै छ । यो मान्यतालाई पूरा गर्ने माध्यम राजनीतिक दल मानिन्छन् । तर व्यवहारमा भने न त्यो मान्यताले मान्यता पाएको छ, न त दलहरु नै आफ्ना सीमामा छन् । एक प्रकारले प्रजातान्त्रिक मूल्य–मान्यता हराए जस्तो स्थिति छ आज । यसको कारण चाहिं नेतृत्वकै कमजोरी मानिएको छ । त्यसैले गर्दा दलहरुले नै बाटो बिराएको अवस्था देखिएको छ । त्यसैको प्रतिफल आज सिद्धान्तभन्दा जात र प्रान्तको आधार लिएर पार्टीहरु खुलिरहेका छन् । यो सबै बाहिरी तत्वका इशारामा विखण्डन र विभाजन ल्याइदिने काम भैरहेको छ ।
साम्राज्यवादीका चकचकीका बेलामा पनि आफ्नो पृथक र स्वतन्त्र अस्तित्व जोगाएको नेपाल आज नेपालीलाई नै उचालेर फाटो पारेर विगार्न खोज्नेहरु अझै पनि तम्सिइरहेकै छन् । यो स्थितिमा विभिन्न जातजातिका हामी नेपाली आपसमै बाझिएर आआफ्नै मात्र डम्फू बजाइर राष्ट्रको एकता र अक्षुणतालाई बेवास्ताा गर्न थाल्यौं भने स्वतन्त्र नेपालको, अखण्ड नेपालको अस्तित्व रहला ? त्यसकारण विभिन्न दल र सरकारले मात्रै होइन, हामी व्यक्ति व्यक्ति प्रत्येक नेपालीले विवेक प्रयोग गरेर उत्ताउलो व्यवहार देखाउनेहरुसित सजग रहनुपर्ने अवस्था छ ।
आफ्नो राष्ट्रियता र अखण्डता जोगाउँदै समय अनुसार प्रगतिमार्गमा अघि बढ्नुपर्ने हामी सबैको साझा दायित्व बुझेर होसियारीसाथ काम गर्नुपर्ने अवस्था छ । व्यवस्था जुनसुकै भए पनि जनताको सुविधाका लागि हुनुपर्छ । सरकार पनि जुनसुकै दलको भए पनि जनताप्रति समान व्यवहार हुनुपर्छ । आफ्नो र आफ्नै पक्षको मात्र स्वार्थ हेर्ने प्रवृत्ति रहनु भएन । सरकार भनेको आमा हो । सबै सन्तानलाई बराबर सम्झेर सेकताप गर्ने दायित्व सरकारको हुन्छ । आशा गरौं, अनपेक्षित काम हुने छैनन् ।


Rating (Votes: )   
Share     Print


Other Articles:
एकताको लागि “मदन भण्डारी मोडेल” (04.24.2018)
न पूर्वस्थिति, न नयाँ स्थिति ः खैलाबैला मात्रै (04.12.2018)
बढ्दो अपराधको समस्या (04.12.2018)
देशलाई जुरुक्क उठाउने हावादारी गफ ! (04.03.2018)
“विधिको शासन पुनस्थापना”को सवाल (04.03.2018)
मन्त्री चोखा भए मात्र प्रशासन चोखो हुन्छ (03.27.2018)
“विधिको शासन पुनःस्थापना” गर्ने सवालमा (03.27.2018)
पर्यटक भित्र्याउने गुरूयोजना (03.27.2018)
आध्यात्मिक नेता कालजयी, राजनेता क्षणिक (03.20.2018)
भ्रष्टाचार निवारणको प्रश्न र यथार्थ (२) (03.20.2018)
यस्तो फेरी कहिल्यै नदोहोरियोस् ! (03.20.2018)
अबको स्थायी शक्ति केन्द्र काठमाडौं ! (?) (03.06.2018)
आयातित संघीय व्यवस्था एउटा कोक्याउने पीडालु (03.06.2018)
०१७ मा महेन्द्र–वीपीको टक्कर र ०७४ मा खड्ग ओलीको उदय (03.06.2018)
अब त विधिविधान संविधानको लाशमा दागबत्ती दिने कि सभापतिज्यू ? (02.20.2018)
नेपालको राजनीतिमा फागुन महिना हरेक परिवर्तनको मूल ढोका (02.20.2018)
जताततै अव्यवस्थाको तमासे जात्रा (01.30.2018)
संघीय प्रणालीको भविष्य प्रदेश सभा सदस्यको हातमा (01.30.2018)
थरीथरीका मतदाता, मतदानको प्रयोजन र प्रतिनिधित्व (01.25.2018)
स्थायी समाधान खोज्ने कि सधैं टारटुर मात्रै (01.25.2018)



 
::| Latest News

 
[Page Top]