युगसम्बाद साप्ताहिक
Yugasambad Saptahik
Sunday, 10.20.2019, 07:14pm (GMT+5.5) Home Contact
 
 
::| Keyword:       [Advance Search]  
 
All News  
मुख्य समाचार
सम्पादकीय
दृष्‍टिकोण
आर्थिक
अन्तरर्वाता
विचार विवेचना
साहित्य भाषा
अन्तराष्ट्रिय
खेलकुद
कृति समीक्षा
अन्य समाचार
आजको समाचार
तस्वीरको बोली
दस्तावेज
विशेष रिपोर्ट
 
 
दृष्‍टिकोण
 
देश उकासिने हैन झन्झन् भास्सिने छ- यादब देवकोटा
Wednesday, 10.02.2019, 05:15pm (GMT+5.5)

यदि सहिष्णुुताा कायम गर्न सकिएन भने समाज विभाजित मात्र हैन द्वन्द्वतर्फ उन्मुख हुन्छ । अहिले राजनीति यस्तै दिशातर्फ उन्मुख छ । यस्तै प्रवृत्तिले देश दिन प्रतिदिन कमजोर बन्दैछ, समाज भत्कँदैछ । राम्रो कामको चाहना राख्नेहरुको दोहोलो काढिन्छ अनि जिम्मेवारीमा बसेकाहरु आफ्नो शक्ति आर्जन र आफ्ना पक्षको वकालत गरेरै समय कटाइरहन्छन् भने देशको स्थिति यहाँभन्दा फरक हुने हुने कुरै भएन ।
युवा नजागे देश ढल्छ । यसै गरी पक्ष–विपक्षमा कुर्लेर सत्ता र शक्तिको माद प्रदर्शन गरिरहने हो भने हाम्रो दुर्गति निश्चित छ । देशमा केही भएन भनेर पटकपटक प्रयोग भयो, सक्रिय राजतन्त्रले देश खग्रास पा¥यो भनियो, प्रजातन्त्र आयो, त्यसले पनि सकेन भनियो गणतन्त्र आयो । गणतन्त्रको औपचारिक घोषणा भएको १२ वर्ष नाघेको छ । यसले संस्थागत रुप लिएको पाँच वर्ष लागेको छ असोज ३ गतेदेखि । तर योबीचमा देशको स्थिति कस्तो छ भनेर सूक्ष्म विश्लेषण गर्नेहरुको व्यापक अभाव छ । देशलाई सही मार्गचित्रमा हिंडाउने नेतृत्वको चरम अभाव छ ।
जनताको मतबाट सत्तामा पुगेकाहरु मात्तिने र जनताको कम मतबाट विपक्षीमा रहनेहरु आत्तिने चरित्रले अहिले मुलुकको राजनीति पूर्णतः ध्रुवीकृत भएको छ । दुई तिहाईको सरकार र यसका पक्षधरहरु अरुले गरेको सानोभन्दा सानो बिरोधमा पनि आक्रामक प्रतिकार गर्न अघि बढ्छन् । सरकारलाई मार्गदर्शन गर्न र सत्तालाई सचेत पार्न चाहँदैनन् । जसकाृ परिणाम मुलुक ‘मास फ्रस्टेसन’को शिकार हुँदैछ । तर यो कुरा सत्ता र सत्ताका अनुयायीहरुले बुझ्नै चाहेका छैनन् । 
देशको अवस्थाले कसको कति चित्त बुझ्छ यो आआफ्नै विश्लेषणको विषय हो । सत्तामा रहेका र उसको अनुयायीहरु देश विकासको गतिमा अघि बढेको देख्छन् । विपक्षी देश सखाप पा¥र्यो भन्छन् । यी दुबै चरित्र केवल राजनीतिक लाभका लागि मात्रै हो । तसर्थ नागरिकस्तरबाट देशको स्थितिबाट सन्तुष्टहरुले मुख खोलेर राम्रो भएन भनेर भन्ने गरे व्यवस्था बिरोधी भन्दै सत्तापक्षका कार्यकर्ता उफ्रन्छन् । वास्तवमा त्यसरी उफ्रनुको साटो के सही, के गलत भनेर छुट्याउने प्रयास गरेको भए सत्ता देश र जनताप्रति जिम्मेवार हुन बाध्य हुने थिए । तर विडम्बना के भने यहाँ त आफ्नाा पक्षका नेताले जे भने, जे गरे पनि सही र अरुले जे गरे पनि गलत भन्ने प्रवृत्ति छ । जुन देशको सबभन्दा ठूलो अभिषाप हो ।
सत्तापक्षका हुन् वा विपक्षका अनि सानोभन्दा सानो दलका नेता–कार्यकर्तामा यस्तै रोग छ । यो रोगको संक्रमण निर्मूलन गर्न सकिएन भने देश उँभो लाग्दैन । अनि जबसम्म हामीले नेताको मलद्वारलाई हरिद्वार मानेर बस्ने प्रवृत्ति रहन्छ तबसम्म यहाँभन्दा फरक केही हुँदैन । अहिलेको समस्या के हो भने जबसम्म हामीले नेतासमक्ष समस्याको प्रश्न गर्न सक्दैनौं तबसम्म परिवर्तन वा रुपान्तरणा सम्भव नै छैन । नेताहरुले तयार गरिदिएको बनिबनाउ उत्तरको भारी बोकेर देश कहाँ पुग्ला ? 
यो वास्तविकता हो र यसलाई पार्टीमै लागेर नेताहरुको स्तुति गरेर पेट भर्नेहरुलाई चित्त नबुझ्ला पनि । तर नेताको चित्त बुझाइरहँदा आफ्नो चेतना कति जागृत छ र कति शिथिल छ भन्ने हेक्का पनि राख्नुपर्ला । सबैले भन्छन् देश बनाउन सरकार, देश बनाउन पार्टी र देश बनाउन हाम्रो पार्टीका नेता । तर दशकौंदेखि तिनै पार्टी, तिनै नेता शक्तिमा छन् देश कति बन्यो, कति बिग्रियो ? युवा पुस्ताले हेक्का राख्ने कि नराख्ने ? अब रुपान्तरण हामीले नै गर्ने हो भने राम्रो कामको प्रचार र खराब कामको आलोचना गर्दै जनतालाई सचेत पार्ने अनि नेतालाई खबरदारी गर्ने प्रथाको विकास गरौं । दलहरुमा सक्रिय विभिन्न नामका युवा संगठनका साथीहरुले कम्तिमा अब अति राजनीतिकरण नगरौं भन्ने आवाज आआफ्ना पार्टीमा उठाउनुप¥यो ।
दुई तिहाई बहुमतको सरकारले सोचेजस्तो काम गर्न सकेन । विकास निर्माणको ठेक्का लिनेहरुले समयमै काम नगरेर स्रोतको दोहन मात्र गरिरहेका छन् । प्रधानमन्त्री स्वयं भन्नुहुन्छ कर्मचारीले साथ दिएनन्, काम नगर्ने ठेकेदारलाई राजनीतिक संरक्षण भयो ! के यो लाजमर्दो कुरा हैन । यस्तो समस्या समाधान गर्न नसकिने त हैन नि ? एउटा कार्यालयमा आधादर्जन ट्रेड यूनियनको बोर्ड झुण्डिएको हुन्छ अनि कहाँबाट हुन्छ काम !?
युवापुस्ताले भन्न सक्नुप¥यो अब कर्मचारी, प्राध्यापक, शिक्षक, वकिल, चिकित्सक, लगायत विविध पेशा–व्यवसायीहरुको राजनीतिकरण बन्द गरौं, सबैको पेशागत हकहितका लागि एउटै संगठनमा आबद्ध गरौं, दलपिच्छेका संगठन खोल्न नदिउँ । यति गर्ने हो भने न कर्मचारीले काम गरेनन् भन्नुपर्छ न ठेकेदारलाई राजनीतिक संरक्षण भयो भन्नुपर्छ ।


Rating (Votes: )   
Share     Print


Other Articles:
न वाइडबडी न एनलेस मात्र ज्ञानेन्द्र शाही - यादब देवकोटा (09.25.2019)
सरकारले जिम्मा लिउ बालबालिकाको ! - यादब देवकोटा (09.17.2019)
माल भएर चाल नपाएको अवस्था - यादब देवकाटा (09.10.2019)
एउटा पत्रकारप्रति यत्रो समर्थन ? - यादब देवकोटा (08.20.2019)
हामीलाई इमरान जस्तै प्रधानमन्त्री चाहिएकै हो - यादब देवकोटा (07.30.2019)
कसरी पाइन्छ सुख कसरी भइन्छ खुसी ? - यादब देवकोटा (07.22.2019)
सडकमा उत्रेका लाखौंजन ‘सामन्ती’ हुन् ? - यादब देवकोटा (06.18.2019)
राजनीति विकास र समृद्धिका लागि - यादब देवकोटा (06.05.2019)
बुद्धिजीवी र थिङ्क ट्याङकको हैसियत - यादब देवकोटा (05.28.2019)
युक्रेनको चुनावी नतिजा नेपालले के सिक्ने ? - यादब देवकोटा (04.30.2019)
अपूर्व धार्मिक सहिष्णुताको नमूना : यादब देवकोटा (04.25.2019)
विक्रम संवत जीवनचर्याको शास्त्रीय गणित- यादब देवकोटा (04.16.2019)
सुरक्षित बस्ती नै विपत्तिबाट जोगिने उपाय - यादब देवकोटा (04.10.2019)
जोखिममा पर्दैछ इन्टरनेट खेलले युवा पुस्ता - यादब देवकोटा (04.04.2019)
पैसामा रमाउँदा पतन हुँदैछ समाज - यादब देवकोटा (03.28.2019)
जेनेभामा उठेको ग्रेटर नेपालको आवाज - यादब देवकोटा (03.18.2019)
चाकरी–चाप्लुसी र भजनमण्डली - यादब देवकोटा (01.01.2019)
मानिसलाई पशु बनाउने खेल - यादब देवकोटा (12.11.2018)
नेपाली कांग्रेस अब कुन बाटो हिंड्ने - यादब देवकोटा (11.20.2018)
भत्ता हैन उद्यमशील बनाउने हो कि- यादब देवकोटा (10.10.2018)



 
::| Latest News

 
[Page Top]